Working Mom Award voor Postcommandant Bussum

Maartje Aleman met haar gezin tijdens de gewonnen vakantie.

Steeds meer vrouwen bekleden hoge posities binnen de brandweer. Een goede ontwikkeling; diversiteit binnen een organisatie leidt immers altijd tot meer kwaliteit van dienstverlening. Dat is talloze keren aangetoond. Dat de functie van postcommandant brandweer goed te combineren valt met het (mede) leiding geven aan een gezin, bewijst Maartje Aleman, postcommandant Bussum/Hoofdofficier van Dienst in de regio Gooi en Vechtstreek.

Niet voor niets werd zij door een jury - die een voorselectie maakte uit ongeveer 200 vrouwen - voorgedragen voor de Mom of the Year Award. Daarna was het aan het publiek om via internet een definitieve keuze te maken. Een trotse Maartje Aleman mocht uiteindelijk uit handen van Pia Dijkstra, voorzitter Taskforce Deeltijd Plus de Working Mom Award in ontvangst nemen.

Wat een toeval

De prijs bestond uit een leiderschapstraining en een verblijf van een week in het luxueuze 'Le Mayne de Boulède' in Monflaquin (Dordogne), inclusief vliegreis en huurauto.  Wat toevallig: 'Le Mayne de Boulède' is eigendom van en wordt gerund door 'working mom' Karen de Graaff (echtgenoot, drie kinderen), die velen binnen de brandweer nog kennen. Zij was namelijk enkele jaren projectcoördinator van de Nationale Brandpreventieweek.

Maartje volgde een HTS-opleiding en een postdoctorale opleiding op Nijenrode. En vanzelfsprekend ook de brandweerofficiersopleiding. Zij begon haar carrière bij de brandweer in 2002 in Almere. Na haar functie van plaatsvervangend commandant in Weesp werd zij in 2008 commandant in Bussum. Maartje heeft een man (die eveneens full time werkt) en drie kinderen van 4, 3 en (bijna) 1 jaar. Maartjes gezin wordt ondersteund door een au pair.

Het jaarlijks toekennen van de Working Mom Award aan een werkende moeder is een initiatief van LOF: een kwalitatief, onafhankelijk, toegankelijk en informatief multimediaal platform voor, door en over vrouwen die ambities hebben in werk en gezin.

Tekst: Lex Schruijer